De vastgoedbelasting is een belasting over voordelen uit onroerende zaken in Caribisch Nederland. De belasting wordt geheven van degenen die het voordeel genieten. Dit kan de eigenaar zijn maar ook een zakelijk gerechtigde, zoals een erfpachter. Voor niet-natuurlijke personen (bijvoorbeeld vennootschappen en stichtingen) komt deze nieuwe belasting, samen met de opbrengstbelasting in de plaats van de winstbelasting. Voor natuurlijke personen (particulieren) vervangt de vastgoedbelasting de heffing over huurinkomsten in de inkomstenbelasting.

 

De vastgoedbelasting is een forfaitaire heffing. Dit betekent dat de vaststelling van de heffing niet is gebaseerd op de daadwerkelijke (huur)inkomsten, maar dat de opbrengst wordt gesteld op een standaardpercentage van de waarde van het object. Stel, u ontvangt huurinkomen uit een woning die u verhuurt. De belasting wordt dan niet berekend over de huur die u in werkelijkheid ontvangt maar over een verondersteld inkomen van 4 % van de waarde van de onroerende zaak.

 

Vrijstellingen

De vastgoedbelasting kent een aantal “vrijstellingen”. De belangrijkste is dat geen vastgoedbelasting wordt geheven over de woning die door de eigenaar als hoofdverblijf wordt bewoond. Ook is geen vastgoedbelasting verschuldigd over onroerende goederen die behoren tot het vermogen van een IB onderneming. Lees hierover meer in het onderdeel “vrijstellingen”.  Voor informatie over de VGB en de vrijstellingen kunt u ook terecht bij de Belastingdienst/Caribisch Nederland.